• ارسال شده در :

هر خانواده یک مدینه فاضله!

بسم الله الرحمن الرحیم

پاسخ به این سوأل که چطور یک خانواده می تواند محرک تمدن سازی باشد و اصطلاحاً چه خانواده ای تمدن ساز است ذهن ها را از ساختارهای فیزیکی یک تمدن عبور داده و به روح حاکم بر آن سوق می دهد. هر خانواده ای در نحوه ی اداره ی زندگی، سبک خاص خود را دارد که تابع ارزش های آن خانواده است؛ به طور مثال برای بعضی از خانواده ها تحصیل یک ارزش محسوب می شود که تمام خرده برنامه های آن خانواده را تحت الشعاع خود قرار می دهد و یا برای خانواده ای دیگر کسب درآمد اهمیت دارد و ... .  برای ساخت تمدنی در سطح اسلام نیز، به خانواده هایی نیاز است که اسلام با تمام گستردگی اش را در کانون کوچک خانواده پیاده کنند و در واقع اسلام، ارزش مسلم این خانواده ها باشد.
اساساً تمدن تلفیقی از سبک زندگی های تقریباً همسو است که هدف واحدی را دنبال می کنند و سبک زندگی نیز مجموعه ای از عادات و رفتارهاست که سرمنشأیی ایدئولوژیک دارد که البته اساسی ترین تفاوت میان تمدن ها، ریشه اش در همین لایه ایدئولوژی است.  
این مکتب است که مسیر کلی سبک زندگی ها را تعیین می کند و تعیین می کند که افراد چه اهداف کلی را برای زیستن داشته باشند. 
در اسلام، آنچه که مسیر  تمدن را مشخص می کند و به عنوان بن مایه ی فکری ساختارها حضور دارد "قرآن کریم" و "سیره اهل بیت" است. یک خانواده برای اینکه بتواند همه ی باید ها و نبایدهای اسلامی را در اداره ی زندگی لحاظ کند و در سطح کلان، موثر در تمدن سازی باشد به همین دو ابزار نیاز دارد. اینکه چطور می شود با داشتن قران و اهل بیت به تمدن اسلامی رسید یک پاسخ روشن دارد و آن شکل گیری خانواده های قرآنی و پیرو سیره ی اهل بیت است تا به عنوان هسته های مرکزی تمدن و قالب های شکل دهنده ی آن، نیروهایی متخلق به فرهنگ قرآن و اهل بیت را در اختیار جامعه اسلامی قرار دهند.
 حضور خانواده به عنوان کوچکترین و در عین حال پرکارترین نهاد جامعه، آن جا موضوعیت می یابد که افراد خانواده به طور مستمر بر انطباق افراد و همسویی رفتاری آنان با مبانی و اصول سبک زندگی مراقبت کنند.
زندگی اجتماعی در بستر خانواده فرصتی است برای درس گرفتن و درس پس دادن معارف مکتبی که به صورت ناخودآگاه و در سایه محبت اجرا شده و به خدمت امت اسلامی در می آید.

در واقع ذیل چنین خانواده ای، خروجی منطبق با ایدئولوژی به جامعه تزریق می شود و پیاده سازی مکتب در تربیت نسل ها، خود اقدامی تمام کننده در ایجاد تمدن اسلام ناب محمدی (ص) است.

در خانواده ی تمدن ساز، پدر و مادر به عنوان "الگو" چه برای فرزندان و چه برای همدیگر آینه ی تمام نما و تجسم مکتبی می شوند که بر درستی آن متفقند و پیاده سازی آن را رمز سعادت خود می دانند.1
در این صورت است که از پیوند رودهایی زلال، اقیانوسی ایجاد می شود که باران رحمت پروردگار، نواقص اش را جبران می کند.
لذا همیشه فتح؛ خون دادن و جنگیدن نمی خواهد که البته آن نیز در صورت نیاز واجب است. گاهی مجاهدت به معنای تمرین و ممارست در خودسازی و خانواده سازی است که برکتش بسیار گسترده و قابل اعتناست. شاید به جهت همین ظرفیت عظیم است که پیامبر اسلام (ص) تشکیل خانواده را سنت خویش می خواند و روی گردانی از آن را خروج از آیین خود می بیند.


1. "یا ایها الذین آمنوا قوا انفسکم و اهلیکم ناراً ..."، تحریم آیه 6


 

اشتراک گذاری در :